In de ban van het scherm
Onlangs las ik in de krant dat de middellange en langdurige afwezigheid door ziekte naar recordhoogtes gestegen is. Vooral jongeren blijken steeds vaker te moeten thuis blijven om medische redenen. De oorzaak zou de afhankelijkheid van de smartphone zijn en het daarmee gepaard gaande gebrek aan beweging.
Tekening van een 14 jarig meisje dat haar hobby's moest tekenen rond zichzelf.
Wat me opviel aan een tekenopdracht rond hobby's die ik dit schooljaar gaf, was inderdaad dat de smartphone steeds meer een prominente plaats inneemt. Bovenstaand zie je dat de hobby's, die ik vroeger wel eens getekend zag, zoals volleybal, atletiek, tekenen, paardrijden, dansen,...volledig vervangen zijn door apps van de gsm. Ook wordt er meer aandacht geschonken aan uiterlijkheden, lipgloss, make-up, handtassen, dan ik vroeger zag. Misschien door het door instagram opgelegde ideaal?
Michaël aan het werk aan het kasteel ter Meiren in Meer.
Kan kunst hiervoor een oplossing bieden?
Ik denk dat kunst ervoor kan zorgen dat je terug in het moment leeft, omdat het zorgt voor een fysieke ervaring. Kunst legt de focus terug naar een moment van rust in de echte wereld, weg van de digitale wereld.
Daarom dat het ook belangrijk is om expo's daadwerkelijk te bezoeken en niet enkel foto's op de smartphone van die expo te bekijken. Een schilderij is immers gemaakt om in het echt te zien, en niet als foto op een digitale drager.
Het bekijken van kunst is dan niet enkel een hobby, maar kan ook een waardevol instrument zijn om te deconnecteren. Een middel om jezelf te leren kennen en je unieke identiteit te leren begrijpen. Een wandeling langs de verschillende kunstwerken kan dan weer een oplossing zijn om het gebrek aan beweging op te lossen, ;)
En als je mijn atelier wilt bezoeken om alles in levende lijve te zien, geef me dan maar gerust eens een seintje,😉