Over de uitdagingen waar je als kunstenaar tegenaan loopt.

Road to happiness, 2000, Michaël Marek

Al heel jong, was ik bezig met tekenen en schilderen. Ik hield ervan rond te wandelen met mijn schetsboek en de omgeving in beeld te brengen. Bovenstaand werk is het resultaat van dergelijke schetsen en in het jaar 2000 met olieverf op doek geplaatst. Toendertijd maakte ik lange wandelingen in het Nationaal park Hoge Kempen.

Toen ik in het onderwijs begon als leraar in kunstvakken was ik dan ook nieuwsgierig naar het werk van mijn collega's daar. Meestal was het antwoord dat ze daar jammer genoeg geen tijd meer voor hadden. Volgens hen zou ik er zelf ook snel achter komen dat schilderijen maken niet te combineren viel met een fulltime job. De directeur van de kunstacademie waar ik toen ook op woensdagnamiddagen en zaterdagen lesgaf, vertrouwde me toe dat hij volgend jaar op pensioen ging, "dan is er eindelijk terug tijd om te schilderen."

Het is makkelijk kunst aan de kant te zetten voor belangrijkere zaken. En dat is meteen ook de grootste valkuil voor een kunstenaar. Hoe jammer is het niet om datgene waarin je je hele jonge leven hebt bekwaamd en tijd en energie ingestoken hebt, zomaar aan de kant te schuiven?

Daarom is het belangrijk om kunst de eerste prioriteit te geven, voor al de rest. Enkel zo kan je werken creëren. Belangrijk is om hier geregeld een vast moment voor te plannen, en zeker in de vakanties.

Voor kunst is er immers nooit tijd, tenzij je de andere zaken af en toe on hold zet. Om deze andere zaken daarna met hernieuwde energie aan te pakken.